Kuring Paeh

Kuring gé satuju kana pamanggih nu aya, sabab ngarasa éra. Rumasa salila ieu arang ka masjid. Lamun mah salat di masjid, nya di masjid kantor wé atawa di masjid nu aya di luar kota da remen tugas jauh. Atawa ... nya teu ka masjid pisan ari saking ku sibukna pagawéan mah. Nya, éra lah ... maenya asup ka masjid di lembur sorangan téh kain solat tapi disolatkeun.

Dua bulan ka tukang saméméh guyur ku urusan korona, tilu kali kuring milu ngiringkeun mayit ka kuburan. Cacakan anu maot téh bawahan kuring, tapi sasat ampir pagawé milu ngiringkeun tepi ka kuburan. Ngan giliran anu paéhna kuring, anu ngiringkeun ka kuburan téh paling loba 20 urang, kitu gé ngiringkeunanana patarenggang jarauh. Sedih jeung asa diwilah- wilah. Da jigana ampir kabéh anu paéh bakal ngarasa agul lamun anu ngiringkeun ka kuburan téh jumlahna loba, ngaratus urang komo ngarébu urang mah.

Ngan kuring anu maju ngayangkang nuturkeun jalma, bisa ngamalum. Meureun lain ijid ka kuring tapi alatan bebengok korona anu misahkeun rasa hormat jalma hirup ka jalma paéh. Malah pan anu ngabéwarakeun ulah aleut-aleutan ka kuburan gé nya pihak Pamaréntah sorangan.

Boa ieu sakabéhna salah kuring, naha atuh paéhna mangsa sasalad korona keur mahabu?

***