Kuring Paeh

Kurang ti sajam, datang ambulans ka hareupeun imah.

“Saha anu manggil ambulans, pan Ibu mah acan kontak? Ceuk pamajikan. Kurunyung Si Uja, juru taman. Cenah manéhna hideng nelepon dokter anu kamari mariksa kuring tur ngabéjaan soal kondisi kuring.

“Rupina Si Bapa Dokter nu éta anu hideng nelepon ka rumah sakit nyuhunkeun dikirim ambulans,” ceuk Si Uja.

Patugas ambulans langsup ka jero, kabéh maraké saragam ADP. Kaayaan tambah kaweur sabab pamajikan nolak diakut ku ambulans bari patugasna mamaké saragam anti Corona.

“Salaki kuring can tangtu paéh ku korona!” ceuk pamajikan.

“Ibu, kami tidak menuduh suami Ibu meninggal oleh korona, tapi sekarang sudah menjadi standar baku, apalagi ada surat rujukan dari dokter yang kemarin menangani suami Ibu!” ceuk salah-saurang patugas.

Awak anu ngajolor anu rurupanana jiga kuring,, ku patugas langsung dibulen ku plastik, malah dilak teu meunang dibuka. Basa éta awak geus diakut kana brankar, loba jalma ronghok tina pagerna imahna masing-masing tur saurang gé euweuh anu wani ngadeukeutan imah kuring.

Anak-pamajikan teu meunang milu kana ambulans tapi kudu dina kandaraan anu misah. Atuh anu aya dina ambulans mah ukur patugas wungkul.

Kuring nuturkeun. Anéh jeung reiwas, sabab awak kuring kakalayangan jiga Superman dina film. Ambulan nyuruwuk ngebut bari huang-héong, awak kuring ngalayang tarik aya tukangeun ambulans.

Kuring nuturkeun ka rohangan husus. Awak anu ngalonjor jiga kuring, dipariksa ku patugas médis anu sarua papada maké saragam anti korona. Lila jeung léng;é da kudu ngaliwatan sababaraha prosédur. Ngan sanggeus kitu, salah-saurang patugas médis nyampeurkeun pamajikan bari nyebutkeun yén kuring lain paéh ku alatan virus korona.

“Alhamdulillah ...” ceuk pamajikan ngucap sukur bari reumbay cimata. Barudak anu sarua reumbay cimata gé papada ngucapkeun alhamdulillah. Anu jebi mah kuring. Naha aing kojor maké nyebut alhamdulillah? Emh, boa geus ngaritung rék nampa waris, sabab tanah jeung sawah ngaleuya di mamana, imah kontrakan galituk di mamana. Acan tagihan-tagihan di luar ku sabab loba jalma ngarinjeum duit.

Kuring diakut deui ka imah. Ngan di imah mani tiiseun. Tatangga euweuh anu wani deukeut. Mun mah aya anu ngucapkeun béla sungkawa, ngomongna ti kajauhan mani jiga anu patorong-torong. Atuh tong boroning deungeun-deungeun, dalah dulur-dulur gé jiga rada seunggah ngurusanan bugang anu rurupaanana jiga kuring téh. Sanajan pamajikan némbongkeun surat dokter tanda bébas korona gé, euweuh anu daék ngamandian éta bugang. Patugas DKM gé dina ngamandianana, mamaké masker kandel.

Bugang anu rurupaanana jiga kuring téh geus diboéhan, geus diteundeun dina pasaran. Basa rék diakut ku masjid pikeun disolatkeun, loba warga anu teu satuju.

“Da nyolatkeun mayit mah di bumi ogé tiasa,” pokna. Sababaraha urang satuju kana éta pamanggih.

“Sumuhun, sami baé di rorompok gé,” ceuk pamajikan siga sieun jadi loba patelak pamanggih.