Materi Khutbah Jumat tentang Tiga Pelajaran Ibadah Puasa Ramadhan

Sidang Jumaah anu dimulyakeun ku Allah, 

Ayat anu nembe dimaoskeun dina bubuka khutbah téh nyaéta Surat As-Sajadah ayat 12. 

Hartosna: “Sarta saupama anjeun ningali jalma-jalma anu doraka nalika aranjeunna tungkul payuneun Pangéranna, (bari pokna): 'Duh Pangéran abdi sadaya, abdi sadaya parantos ningali sarta parantos ngadangu, ku margi éta mugi Gusti kersa mulangkeun abdi sadaya (ka dunya), tangtos abdi sadaya bakal midamel amal sholeh. Saenyana ayeuna abdi sadaya parantos yakin'.”

Ieu ayat téh mangrupikeun pépéling pikeun urang sadaya, yén kacida nyatana kasedih jalma-jalma anu doraka téh. Di ahérat engké, aranjeunna ningali azab naraka. Sajaba ti éta, ayat di luhur ogé nuduhkeun pentingna amal sholeh salaku bekel keur jaga di ahérat.

Ku kituna, teu aya alesan pikeun urang teu syukur, margi dugi ka danget ieu urang masih dipaparin hirup, yuswa, sarta kasempetan pikeun tatahar nyiapkeun bekel ibadah. Komo deui ayeuna urang nuju aya dina suasana puasa Ramadhan.

Tina ibadah puasa, urang tiasa nyandak tilu pangajaran utama, nyata: kasabaran, kaikhlasan, sareng kapadulian sosial.

Nu kahiji, nyaéta kasabaran. 

Sabar dina puasa téh mimitina sabar tina kahayang tuang sarta leueut, lajeng sabar sakumna jiwa raga urang. Lambé puasa tina mimitnah sarta ngupat batur. 

Panangan puasa tina nyandak hak batur. Beuteung puasa tina barang tuang anu haram. Suku puasa tina ngalengkah ka tempat anu teu saé. Ieu téh hartos kasabaran anu munggaran.

Nu kadua, nyaéta kaikhlasan. 

Urang parantos uninga yén sagala amalan kedah dipidamel kalayan ikhlas, mung karana milari ridho Allah SWT. Ibaratna urang ngaladénan jalmi anu dipikaasih ku urang, tangtos urang moal ngarep-ngarep buruhan. 

Kitu ogé ibadah puasa Ramadhan. Puasa urang laksanakeun salaku bentuk sumerah sarta kacinta urang ka Allah.

Nu katilu, nyaéta kapadulian sosial. 

Puasa Ramadhan ngingetkeun urang kana sipat béréhan, paduli ka sasama, ka baraya, sarta ka tatangga sakurilingeun. Ieu ogé mangrupikeun tuladan ti Jungjunan urang Nabi Muhammad SAW. 

Dina hadits shahih disebatkeun: